Serenay Özkan
9 Şub1 dakikada okunur
Köklü Ağaç Şiiri (Serenay Özkan)
Köklü Ağaç Çiğ toprağın tohumuydu Göklere uzanan dallarıyla köklü ağaç Yeşil yeşil mezarlıklarda ırmağın suyu gelip geçerdi Kökler acı ve tatlı Kış vakti donan kuşlar sığınırdı Göklere uzanan köklü ağaca Damlalarla büyüyen ağacın dallarını kesti Bir gün oduncular köklü ağacın Vakit vakitti geçti gece ve gündüz Pişmiş bir topraktan doğar kökleriyle yeşeren ağaç Oduncunun baltası vurur köklere ayın ışığında Kökünü de kes! Kes de gör ey oduncu! Kök toprağa tohumu vereli çok oldu





